Լիքը ժողովուրդներ երազում են ունենալ սեփական պետություն։ Մեր մեծերը նույնպես երազել են և պայքարել այս հողի համար։ Չգիտեմ՝ երբվանից է սկսվել, բայց մեր մեջ շատ խոր է նստած «ձևի համար» ապրելակերպը։

Մենք ձևի համար գործ ենք անում, ձևի համար պատիվ ենք տալիս, ձևի համար ենք ասում մեր վեհ խոսքերը հայրենասիրության մասին և այլն։ Պարզապես ինքնախաբեությամբ ենք զբաղվում։ Բայց արդյունքում կորցնում ենք թանկագին և կարևորագույն արժեքը՝ մեր տուն։

Многие народы мечтают иметь собственное государство. Наши предки тоже мечтали и боролись за эту землю. Не знаю, с каких пор это началось, но в нас очень глубоко укоренился образ жизни «dzevi hamar».
Мы работаем dzevi hamar, для вида проявляем честь, dzevi hamar произносим наши возвышенные слова о патриотизме и так далее. По сути, мы просто занимаемся самообманом. И в итоге теряем самое дорогое и важное ценность - наш дом.