🇦🇲/🇷🇺

«Երկաթ գողացա, վաճառեցի և կոշիկ գնեցի դպրոց գնալու համար». 16-ամյա դեռահաս

«Ես գրեթե մեկ ամիս չէի կարողանում դպրոց գնալ, քանի որ կոշիկ չունեի։ Հարցրի ընկերոջս, ով պատասխանեց, որ ընդամենը մեկ զույգ կոշիկ ունի: Մյուսներն էլ նույն բանն էին ասում»,- «Բաթումելեբի»-ի հետ զրույցում խոստովանեց 16-ամյա Գեորգին (անունը փոխված է):

«Այն ժամանակ ընտանիքս բացարձակ փող չուներ, պապս վերջերս էր մահացել, մայրս հիվանդ էր։ Մենք մեծ կարիք ունեինք։ Հայրս ասաց, որ հենց փողը լինի, ինձ համար կոշիկ կգնի։ Ի՞նչ մնաց ինձ։ Եթե ես այդպես չորոշեի, դպրոցում լուրջ խնդիրների կբախվեի՝ թեստեր, գնահատականներ, քննություններ, իսկ բացակայություններս ավելի ու ավելի նկատելի էին դառնում։

Բացակայության պատճառով ես մնացել էի տասներորդ դասարանում, և ես ստիպված էի էքստեռն քննություններ հանձնել ։ Ես չէի ուզում, որ դա կրկնվեր»,- Գեորգին բացատրում է երկաթ գողանալու պատճառները։

Երբ նա հանդիպել է ոստիկանությանը, վախեցել է. «Ոստիկանն ինձ հետ շատ կոպիտ խոսեց։ Առաջին անգամ վախեցա, բայց փորձեցի ցույց չտալ»,- հիշում է նա։

Նրա դժվարին իրավիճակին շրջապատողների արձագանքը նույնպես ընկերական չէր. «Դասղեկն ինձ խորհուրդ տվեց խորհրդակցել տնօրենի հետ։ Նա նաև հայտարարեց, թե ինչպե՞ս կարող է մարդն իր որդու վրա 50-60 լարի չծախսել։ Ես վիրավորվեցի, երբ նա ինձ այդպես պատասխանեց»,- պատմում է Գեորգին։

Նա զգում էր անտարբերություն և թյուրիմացություն, նրա ընտանեկան դժվարությունները դպրոցում արձագանք չգտան։ Հիշելով իր արարքը՝ Գեորգին բացատրում է, որ այն ժամանակ իր համար չափազանց կարևոր էր կոշիկների համար գումար ստանալը։

«Այնուհետև ես գնացի նման քայլի, քանի որ կարծում էի, որ դա ճիշտ է: Այն ժամանակ ես չէի մտածում, թե որն է ճիշտ և ինչը՝ սխալ։ Չեմ ափսոսում, քանի որ եթե չգողանայի, դպրոցում լուրջ խնդիրներ կունենայի։ Սակայն սրանից հետո ես չեմ համարձակվի գողանալ, դաս եմ քաղել. Ես դա գիտեի նախկինում էլ, բայց ինձ համար շատ դժվար էր։ Ազնվությունից լավ բան չկա»,- եզրափակում է նա։

Նրա խոսքով, այժմ այլեւս չի կարոտում դպրոցը. Ընտանիքը սոցիալական նպաստ է ստացել, իսկ հայրը կարող է աշխատել։

Ինչպես այսօր ասում է Գեորգին, երկու նպատակ ունի՝ կամ սեփական բիզնեսը կսկսի, կամ համակարգչային տեխնիկա կսովորի։

«Ես ուզում եմ ունենալ իմ սեփական գումարը, որպեսզի երբեք չպահանջեմ այն: Կտեսնենք, ժամանակը ցույց կտա»,- ասում է նա։

«Я украл железо, продал и купил обувь, что бы пойти в школу», — 16-летний подросток

«Я не мог ходить в школу почти месяц, потому что у меня не было обуви. Попросил у друга, тот ответил, что него только одна пара обуви. Остальные говорили то же самое», — признался 16-летний Георгий (имя изменено) в разговоре с Batumelebi.

«На тот момент в семье совершенно не было денег, недавно скончался дедушка, мама болела. Мы сильно нуждались. Отец сказал, что как появятся деньги, он купит мне обувь. Что мне оставалось? Если бы я не решился на это, меня бы ждали серьезные проблемы в школе: контрольные, оценки, экзамены, и мои пропуски становились все более заметными.

Из-за прогулов меня оставили в десятом классе, и мне пришлось сдавать экзамены экстерном. Я не хотел, чтобы это повторилось», — объясняет Георгий причины, по котором совершил кражу железа, на одном из объектов.

Когда он столкнулся с полицией, то был напуган. «Полицейский разговаривал со мной очень грубо. Мне впервые было страшно, но я старался не подавать виду», — вспоминает он.

Реакция окружающих, на его сложное положение также не отличалась доброжелательностью. «Классный руководитель посоветовал мне проконсультироваться с директором. Он также заявил, что как так человек не может потратить на сына 50-60 лари?! Я обиделся, когда он мне так ответил», — рассказывает Георгий.

Он чувствовал равнодушие и непонимание, его семейные трудности не находили отклика в школе. Вспоминая о своем поступке, Георгий объясняет, что тогда достать деньги на обувь было для него крайне важно.

«Тогда я пошел на такой шаг, потому что считал это правильным. Тогда я не думал о том, что правильно, а что нет. Я не жалею об этом, потому что если бы я его не украл, то у меня были бы серьезные проблемы в школе. Однако после этого воровать у меня рука не поднимется, я получил урок. Я знал это и раньше, но мне было очень сложно.