Перевод ⤵️

Ճիշտն ասեմ, երեկ ընդհանրապես հավես չունեի աշխատանքից հետո աղբ հավաքել։ Բայց համոզեցի ինձ և ընդհանրապես չեմ փոշմանել։ Առաջինը՝ ինձ արդեն մեծամասնությունը ճանաչում է։ Մարդիկ մոտենում են, բարևում են։ ԵՒ ամեն նստարանից լսվում է ինչպես քննարկում են տվյալ խնդիրը։ Մեկը ողջունում է գործս, մյուսը դատապարտում այս մարդկանց, որոնք աղտոտում են։ Հետո մի պապիկը ուրախությամբ գովեց ինձ և հարցրեց ինչով կարող է օգնել։ Ես միայն խնդրեցի, որ չծխի մանկահրապարակում։ Ես նույնիսկ չեմ ավարտել միտքս ինչպես նա ընդհատեց ինձ, եւ համաձայնությամբ ասեց որ չի ծխելու։

Արդեն վերադառնալիս տուն ես տեսնում եմ երիտասարդների մի խումբ և իմ աչքի առաջ մի ծանոթ տղան նետեց կոտֆետի փաթեթը։ Բայց ինձ չի տեսել, քանի որ մեջքով էր կանգնած։ Ես մոտեցել եմ և եղբայրական ձևով ասացի. "չես ամաչո՞ւմ 😊"։ Զրույցը շարունակվեց ծիծաղելով, բոլորը ընդունեցին, որ սա ճիշտ չէ, և բարձրացրին փաթեթը։ Շնորհակալ եմ։

ԵՒ ամենակարևոր է, որ երեխանները հետաքրքրվել են, հարցրել են ինչ եմ անում և ինչի համար։ Հետո սկսեցին ինձ օգնել, ցույց տալով բացթողումներս։

Հենց այսպես մեր մշակույթը մշակվում է։ Հենց այսպես տարածվում են առողջ մտքեր, հենց այսպես մենք սկսում ենք հարգել իրար։ Առողջ հասարակությունը սկսվում է քեզնից, ինձնից, մեզնից։

Ամեն օր ծառայիր որպես լավ հայ և լավ մարդ:

Честно говоря, вчера после работы у меня совсем не было настроения убирать мусор. Но я убедил себя — и ничуть не пожалел. Прежде всего потому, что теперь меня уже узнают. Люди подходят, здороваются. И с каждой скамейки доносится обсуждение этой проблемы. Кто-то хвалит мою инициативу, кто-то осуждает тех, кто мусорит.

Один дедушка с радостью похвалил меня и спросил, чем может помочь. Я просто попросил его не курить на детской площадке. Я даже не успел договорить, как он перебил меня и с готовностью пообещал, что не будет курить.

Когда я уже возвращался домой, увидел группу молодых людей. Один знакомый парень, стоявший ко мне спиной, бросил обёртку от кофе. Он меня не заметил. Я подошёл и по-братски сказал: «Тебе не стыдно? 😊» Разговор продолжился с улыбками, все согласились, что так поступать неправильно, и подняли упаковку. Спасибо им.

Но самое важное — это дети. Им стало интересно, они спрашивали, что я делаю и зачем. А потом начали помогать мне, указывая на те места, которые я пропустил.

Вот так и формируется культура. Вот так распространяются здоровые идеи. Вот так мы начинаем уважать друг друга.
Здоровое общество начинается с тебя, с меня, с нас.

Служи каждый день — как хороший армянин и как хороший человек.