Հերթական անգամ բարձրացնում ենք նույն թեման, թէ միակ երկիրը, որի համար դու կարող ես ապրել եւ մեռնել, դա Հայաստանն է։
Շատ ցավալի է, երբ մեր հայրենակիցները ավելի շատ մտահոգված են լինում օտար երկրների, քան մեր հայրենիքի համար։ Ատելով միմյանց՝ օտար գաղափարների համար, համոզելով իրար,թէ այլ երկրի հաղթանակը՝ ինչ որ հեռակա ձևով համընկնում է Հայաստանի շահերի հետ և այլն։ Հաջորդ բացասական հանգամանքը այն է, երբ դու վերցնում ես զենք հանուն օտար երկրի, գնում առաջնագիծ եւ սպանում մեկ ուրիշ հայի, որը նույնպես եկել է պայքարելու օտար գաղափարների համար։
Որևէ պատերազմ հայոց աշխարհից դուրս, մեր պատերազմը չէ։ Հայոց աշխարհն է այն վայրը, որտեղ հայը կարող է լիակատար եւ ազատ ապրել, արարել և զարգանալ։ Եվ այս հրաշալի երկրի համար է,որ պիտի պայքարենք, ջանք եւ քրտինք թափենք։
В очередной раз поднимаем ту же тему, что единственная страна, за которую можно жить и умереть, это Армения.
Очень печально, когда наши соотечественники больше заботятся о чужих странах, чем о своей Родине. Ненавидя друг друга из-за чужих идей, убеждая друг друга в том, что победа другой страны в будущем совпадает с интересами Армении и т.д. Следующее негативное обстоятельство – это когда ты берешься за оружие ради чужой страны, идешь на передовую и убиваешь еще такого же армянина, который так же пришел воевать за чужие идеи.
Любая война за пределами армянского мира – это не наша война. Армянский мир – это место, где армяне могут полноценно и свободно жить, творить и развиваться. И именно за эту замечательную страну нам предстоит бороться, прикладывать усилия и проливать пот.
