Ինձ համար ուրախալի դեպք եղավ։ Մի փողոցում տեսնում եմ մի մարդու շքամուտքի մոտ․ երևի ինչ-որ մեկին է սպասում։ Այդ ընթացքում ծխում է, և ինձ շատ հետաքրքիր է՝ նա կնետի՞ ծխախոտի մնացորդը, թե ոչ։ Ես արդեն պատրաստ էի նրան գրպանի մոխրաման նվիրել և խնդրել չնետել։ Ավարտելուց հետո նա հանգցնում է ծխախոտը և մնացորդը դնում բաճկոնի գրպանը։ Ես մոտեցա և ասացի․ «Քեզ շատ շնորհակալ եմ, որ չես նետել»։
Ի պատասխան ինձ ասաց․ «Դե ոնց նետեմ, սա մեր քաղաքն է»։
Ուրախությամբ նվիրեցի մոխրամանը և ասացի․ «Քո նման մարդկանց ես կրկնակի հաճույքով եմ նվիրում»։